Lato zbliża się wielkimi krokami, temperatury rosną w szybkim tempie, a kalendarze zapełniają się planami urlopowymi. Coraz więcej osób w tych planach uwzględnia swojego psa. Przeważnie widok czworonogów towarzyszących opiekunom w różnych miejscach mnie cieszy, ale czasem – podnosi ciśnienie. Głównie ze względu na źle dobrany kaganiec i związane z tym ryzyko dla zdrowia.
Czy pies musi mieć kaganiec? Przepisy
Prawo w Polsce nie nakłada na opiekunie obowiązku zakładania psu kagańca (a w większości przypadków nawet trzymania go na smyczy). Zgodnie z przepisami, opiekun ma mieć swojego psa pod kontrolą i zapewnić bezpieczeństwo jemu oraz otoczeniu. I tyle w temacie. Środki ostrożności muszą być dobrane do danego psa.
Art. 77 Kodeksu Wykroczeń [Niezachowanie ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia]:
- 1. Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
- 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w § 1 przy trzymaniu zwierzęcia, które swoim zachowaniem stwarza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.
Inaczej wygląda jednak kwestia praw samorządowych (każda gmina może wprowadzić własne obostrzenia) oraz regulaminów konkretnych miejsc czy przewoźników. Praktycznie zawsze pies musi być w kagańcu podczas podróży pociągiem, tramwajem i autobusem. Uwaga – dotyczy to również małych psów, za wyjątkiem tych, które znajdują się w transporterze. Wchodząc z psem bez kagańca do środka komunikacji miejskiej musisz liczyć się z tym, że kierowca może cię z niego wyprosić.
Poza podróżami, kaganiec jest dobrym rozwiązaniem, gdy nasz pies ma problemy z agresją lub zachowuje się jak odkurzacz i na spacerze wciąga wszystkie śmieci, które znajdą się w pobliżu jego pyska.
Nieodpowiedni kaganiec może zabić psa
Kaganiec jest ogólnie dobrym narzędziem i wielu sytuacjach potrzebnym rozwiązaniem. Dlatego cieszy mnie, że opiekunowie zachowują się odpowiedzialnie i z niego korzystają. Problem pojawia się wtedy, gdy zamiast kagańca fizjologicznego lub koszykowego (nie będziemy się rozdrabniać w definicjach), wybierają kaganiec weterynaryjny.
Ten pierwszy (fizjologiczny/koszykowy), wygląda jak założona na pysk klateczka, jest w niej dużo przestrzeni a pies może swobodnie otworzyć pysk (w dalszym ciągu jednak nie jest w stanie nikogo ugryźć).
Ten drugi (weterynaryjny), wygląda jak materiałowa opaska, która mocno ściska kufę. Czasem może być wykonana z siateczki, ale w tym przypadku nic to nie zmienia, bo wciąż stanowi poważne zagrożenie. Taki kaganiec zupełnie uniemożliwia psu otwieranie pyska. To dobrze, taki jest jego zamiar – ma stanowić gwarancję bezpieczeństwa dla weterynarza, na wypadek, gdyby podczas zabiegu sprawił psu ból i ten zareagował agresją. Ale jak sama nazwa wskazuje, to narzędzie powinno być stosowane tylko i wyłącznie w gabinecie weterynaryjnym, przez maksymalnie kilka minut! Taki kaganiec nie służy do noszenia na co dzień, ponieważ pies nie może w nim swobodnie ziajać ani pić wody, a to jego dwa główne – i jedyne – sposoby na regulację temperatury ciała. Bo przecież pies się nie poci.
Spacerowanie w nim, nawet podczas chłodnych miesięcy, powoduje u psa spory dyskomfort, a latem, kiedy temperatury sięgają ponad 30°C, stwarza to ryzyko przegrzania organizmu i stanowi realne, śmiertelne zagrożenie.
Widzisz - reaguj!
Jeśli widzisz na spacerze psa w kagańcu weterynaryjnym, proszę, reaguj. Podejdź do opiekunów i wyjaśnij, dlaczego stwarza to zagrożenie dla ich pupila. Pamiętaj jednak, żeby być delikatnym i wyrozumiałym. Większość ludzi kocha swoje psy i chce dla nich jak najlepiej, a takie decyzje podejmuje ze zwykłej niewiedzy, do której w pewnym sensie mają prawo – przecież nikt nie jest alfą i omegą 🙂 Pochwal ich za chęć być odpowiedzialnym i grzecznie zwróć uwagę na to, że istnieją lepsze alternatywy. Możesz nawet podrzucić im do przeczytania ten artykuł.
Jaki kaganiec dla psa?
Taki, w którym pies może otworzyć pysk.
To jedyna obowiązkowa cecha kagańca do stosowania na co dzień, poza gabinetem weterynaryjnym. Cała reszta zależy od indywidualnych potrzeb i preferencji.
Na rynku znaleźć można modele skórzane, metalowe i z tworzyw sztucznych. Osobiście najbardziej lubię te ostatnie, ponieważ są lekkie i łatwo utrzymać je w czystości. Część kagańców posiada też tzw. podwójne dno, które dodatkowo utrudnia psu podejmowanie śmieci z chodnika. Ostatnia kwestia to rozmiar, ale tutaj musisz po prostu zmierzyć długość i obwód kufy psa, a następnie wybrać odpowiedni rozmiar danego modelu.
Tutaj istotna uwaga – zdarza się, że nawet kagańce metalowe czy plastikowe mają nieodpowiednią budowę i są za małe. Nie kieruj się samym materiałem, weź pod uwagę kształt.
Najciężej w tym przypadku mają opiekunowie mopsów czy buldogów. Kagańce dla ras brachycefalicznych muszą mieć specjalną budowę i wybór dedykowanych modeli na rynku jest bardzo mały, a większość kagańców – nawet tych, które na pierwsze rzut oka przypominają fizjologiczne – jest zwyczajnie za mała i w dalszym ciągu nie pozwala na otworzenie pyska. A w przypadku psów ze spłaszczoną kufą, możliwość swobodnego oddychania jest szczególnie ważna.
Szykujesz się na urlop z psem? Posłuchaj odcinka podcastu DOGadane – behawiorystki o psach (do znalezienie na YouTube oraz Spotify).
Jak nauczyć psa nosić kaganiec?
Dobrze dobrany kaganiec nie wystarczy, jeśli pies nie będzie chciał go nosić. A zdarza się to bardzo często, bo jakby nie patrzeć, noszenie klatki na pysiu nie jest dla czworonoga czymś zrozumiałym i naturalnym. Jeśli twój pies próbuje zdjąć kaganiec podczas spaceru, zadbaj o to, żeby odpowiednio przećwiczyć z nim zakładanie go i zbudować jak najwięcej pozytywnych skojarzeń.
Kliknij w przycisk poniżej, żeby pobrać mój krótki poradnik. Dowiesz się z niego, jak nauczyć psa noszenia kagańca, w kilku prostych krokach.
Podsumowanie
Kaganiec weterynaryjny uniemożliwia psu regulowanie temperatury ciała. Może to doprowadzić do problemów zdrowotnych, a przy skrajnie wysokich temperaturach – nawet do śmierci. Jedyny dobry kaganiec na spacery to kaganiec koszykowy, który pozwala psu ziajać, dyszeć i pić wodę.
Szczerze wierzę w to, że większość opiekunów kocha swoje psy i chce dla nich jak najlepiej. Jednak nawet oni mogą nieświadomie krzywdzić swojego psy i narażać je na niebezpieczeństwo. Winię za to brak odpowiedniej edukacji i wprowadzające w błąd reklamy producentów psich akcesoriów. Dlatego tworzę tego bloga. Jeśli chcesz wiedzieć więcej, zerknij na inne wpisy. Potrzebujesz indywidualnego wsparcia? Napisz do mnie i umów się na konsultację.
