Życie ze szczeniakiem w dużej mierze opiera się na ścieraniu jego siuśków z podłogi. Tego etapu nie da się przeskoczyć, ale można go znacząco skrócić. Pomoże w tym dobrze przeprowadzona nauka czystości, czyli pierwszy trening w życiu szczeniaka. Jak skutecznie nauczyć psa załatwiać potrzeby na dworze? Dlaczego szczeniak sika tylko w domu, po powrocie ze spaceru? Na te i inne pytania odpowiadam niżej.
Nauka czystości szczeniaka
1. Częste wyjścia, rzadkie wpadki
Mały piesek ma bardzo mały pęcherz i jeszcze mniejszą kontrolę nad nim, dlatego opiekun musi dostosować plan dnia pod jego potrzeby. Szczeniak robi siku:
- po każdej drzemce,
- po każdej zabawie,
- po każdym posiłku,
- przywitaniu,
- po każdych dużych emocjach,
- i jeszcze kilka dodatkowych razy, tak po prostu.
W praktyce szczeniak wymaga wyprowadzenia na zewnątrz średnio co 2 godziny, również w nocy. Warto rzeczywiście tego pilnować – im więcej sukcesów na dworze i mniej porażek w domu, tym szybciej szczeniak wyrobi w sobie odpowiednie nawyki. Obserwuj uważnie psa – jeśli popiskuje, węszy lub podejrzanie się kręci, bierz go na ręce i biegnij w kapciach na zewnątrz!
2. Nagrody, nagrody nagrody!
Za każdym razem, jak mały piesek załatwi potrzebę na dworze, zrób z tego wielką imprezę pochwał i pysznych smakołyków. Szczeniak w pewnym momencie zacznie rozumieć, że wstrzymywanie potrzeb aż do wyjścia jest zwyczajnie opłacalne. Uwaga! Poczekaj z pochwałami do momentu, aż skończy, żeby nie rozproszył się i nie przerwał, bo resztę zrobi w domu.
3. Ignorowanie porażek
Karcenie szczeniaka za załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu nie jest dobrym pomysłem. Zapomnij o starych metodach, takich jak wkładanie pyska w odchody. Dlaczego?
Po pierwsze, musisz zrozumieć, że szczeniak nie robi tego złośliwie! Nawet jeśli akurat jego siuśki wylądowały na kanapie lub twoich ulubionych kapciach. Młody pies zwyczajnie nie ma kontroli nad swoim pęcherzem i nie potrafi długo wstrzymywać. Jak już mu się zachce, to robi tam, gdzie jest lub gdzie zdąży ewentualnie dobiec i się zakręcić. Karanie go za jego biologię jest zwyczajnie nie w porządku.
Po drugie, krzyk lub inna forma kary nie zadziała, bo jak wspomniałam wyżej, to nie jest kwestia wyboru, tylko biologii. Może za to spowodować inny problem – szczeniak może zacząć bać się załatwiać potrzeby na widoku i żeby uniknąć kary, zacznie chować się i siusiać za kanapą lub firankami. A wtedy irytacja związana ze sprzątaniem będzie jeszcze większa…
Więc co robić? Ignorować. Weź głęboki wdech, udaj, że nic się nie stało i sprzątnij. Jeśli porażki w domu będą olewane (hehe), a sukcesy na dworze nagradzane, szczeniak zrozumie, co się opłaca i będzie próbował wstrzymywać – oczywiście na tyle, na ile pozwoli mu pęcherz.
4. Dokładne sprzątanie
Miejsce po moczu lub odchodach musisz porządnie wyszorować, najlepiej przy pomocy specjalnych, dedykowanych środków czystości. Jeśli szczeniak załatwia się w domu zawsze w tym samym miejscu, możliwe, że czuje tam swój zapach (nawet jeśli ty nie).
Na czas sprzątania dobrze jest odizolować psa w innym pomieszczeniu, żeby nie obserwował tego procesu. Klęczący opiekun, który porusza po podłodze papierem lub mopem, może być interpretowany przez szczeniaka jako zachęta do zabawy. A szczeniak, który wskakuje łapami do plamy moczu lub wyrywa z ręki brudny papier… Cóż, na pewno nie pomaga w zachowaniu cierpliwości.
5. Przygotowanie mieszkania
Na czas nauki czystości najlepiej pochować wszelkie dywany i wykładziny, trudne do wyczyszczenia. Pies przyzwyczaja się do konkretnej faktury i potem chętniej się na nich załatwia. Jeśli nie chcesz, żeby szczeniak nasikał w określonym miejscu (na drogi dywan w salonie lub łóżko w sypialni), zwyczajnie zablokuj dostęp do nich. W tym celu przydatne mogą być np. bramki rozporowe.
Szczeniak załatwia się w domu
Zdarza się, że szczeniak przez cały spacer wstrzymuje potrzeby, tylko po to, żeby zrobić siku zaraz po powrocie do domu. Dlaczego tak się dzieje? Powodów może wiele.
- Strach – dla niektórych psiaków przebywanie na zewnątrz jest stresujące, szczególnie, jeśli mieszkasz w mieście. Jeśli wokół jeżdżą samochody i chodzą obce psy, może nie być w stanie rozluźnić. Dlatego wstrzymuje i robi swoje w domu, czyli w miejscu, w którym czuje się bezpiecznie.
- Podłoże – szczeniak przyzwyczaja się do podłoża, na którym załatwia potrzeby. Jest to szczególnie częste, gdy opiekunowie pozwalają psu korzystać w domu z mat higienicznych. Czasem bywa też, że szczeniakowi jest zwyczajnie nieprzyjemnie! Mokra trawa i zimny beton pod łapkami mogą go zniechęcać.
- Niechęć do powrotu – jeśli za każdym razem, gdy szczeniak załatwi potrzeby, ty od razu zabierasz go do domu, może celowo się z tym wstrzymywać, żeby przedłużyć spacer. W końcu to najciekawszy moment w ciągu dnia!
- Brak nagród – jeśli szczeniak nie jest chwalony ani nagradzany za załatwianie potrzeb na zewnątrz, nauka czystości może się wydłużyć. Pamiętaj, że dla niego ten drogi dywan z salonu nie jest czymś cennym i wymagającym troski – dla niego to bez różnicy, czy zrobi na nim siku, czy nie.
Jeśli szczeniak po spacerze od razu biegnie nasikać na kanapie, nie zakładaj u niego złośliwości. Spróbuj zidentyfikować przyczynę i podjąć odpowiednie środki zaradcze.
Chcę wiedzieć więcej!
Potrzebujesz więcej informacji? Może zastanawiasz się, jak wprowadzić maty higieniczne dla szczeniaka i jak nauczyć szczeniaka z nich korzystać? Pobierz darmowego e-booka o nauce czystości. To pigułka najważniejszej wiedzy dla każdego, zaangażowanego opiekuna.
Podsumowanie
Nauka czystości u szczeniaka wymaga od opiekuna bardzo dużo czasu i energii. Częste, regularne wyjścia, nagradzanie sukcesów i porządne sprzątanie po wpadkach w domu to najlepsze sposoby na to, żeby ten proces przyspieszyć. Nie porównuj się w tym czasie do innych. Ja wiem, że pies sąsiadki twojej babci przestał załatwiać się w domu już w wieku 3 miesięcy, ale nie zawsze tak to wygląda. Szczeniak to żywa istota, z biologicznymi ograniczeniami. U jednych ten proces trwa krócej, u innych dłużej. Musisz uzbroić się w cierpliwość. W większości przypadków, nauka czystości trwa do ok. 5-6 miesiąca życia, ale czasem nawet do 10 miesiąca. W każdym przypadku, pełną kontrolę nad pęcherzem pies zyskuje dopiero około pierwszego roku życia i do tego czasu każdemu może zdarzyć się wpadka. Nie porównuj, nie panikuj, po prostu rób swoje i czekaj na efekty.
